Hoze Rodriguez ishte një nga afrimet më të bujshme të kësaj vere në futbollin shqiptar. Futbollisti me një të kaluar në radhët e Real Madrid, por edhe me klube të tjera me emër si Deportivo, Gallatasaraj apo Mainz, iu bashkua Flamurtarit me synimin që të kthehej në një yll të kampionatit shqiptar.
Por ai zgjati shumë pak në radhët e vlonjatëve, duke luajtur disa ndeshje për të kaluar më pas plotësisht në plan të dytë dhe për t’u larguar pasi drejtimin e ekipit e mori Françesko Moriero. Tani, spanjolli ka folur shumë negativisht për eksperiencën e tij në Shqiëpri, në një intervistë të publikuar nga “One Football”. Ai e ka cilësuar Flamurtarin si një klub amator, teksa ka çuditur paksa duke deklaruar se i ishte bashkuar vlonjateve vetëm sepse në mes ishte përfshirë edhe Milani, por pa specifikuar si.
Si lindi mundësia për të ardhur te Flamurtari dhe çfarë ju bëri të thoshit “po” për një sfidë kaq të ndryshme siç ishte të luanit në Shqipëri?
Trajneri, Karlos, më telefonoi një ditë dhe më pyeti nëse do të doja të vija në Shqipëri me të. Ai tha se ishte një projekt shumë ambicioz dhe se klubi më donte vërtet. Nuk hezitova: thashë po. Pasi isha pa klub për tetë muaj.
Para se të udhëtonit, çfarë dinit për vendin dhe kampionatin e tij dhe çfarë ju habiti më shumë kur shkelët këtu për herë të parë?
Realisht nuk dija shumë; është një kampionat që nuk e kisha ndjekur kurrë. Është e vërtetë që përfshirja e Milanit e bëri paksa tërheqëse. Çuditërisht, u habita sa shumë ndihet qartë që është një klub dhe kampionat amator. Pasi kisha qenë në disa nga klubet më të mira, klubi më befasoi në një mënyrë të keqe. Më pritën në një taksi në orën 2 të mëngjesit pa askënd nga klubi (edhe pse isha ndoshta lojtari më i famshëm në vend për vite me radhë).
Si u përshtatët me jetën e përditshme në Shqipëri, si në aspektin e rutinës së përditshme ashtu edhe në aspektin kulturor?
Përshtatja ka qenë e keqe. Klubi ofron ndihmon pak; ka shumë pak gjëra me profesionalizëm. Normalisht, në klubet ku kam qenë, ata ndihmojnë me akomodimin, strehimin, shkollat, etj. Jo në këtë klub. Duhet të bësh gjithçka vetë.
Për ata që nuk njohin Flamurtarin, si do ta përshkruanit klubin, historinë e tij dhe atë që përfaqëson në këtë qytet?
Sipas mendimit tim, ka potencial për t’u rritur shumë. Financiarisht, është i fortë, por ata nuk dinë si të përfitojnë nga kjo. Mendoj se pronari duhet ta rrethojë veten me këshilltarë më të mirë dhe një ekip më të mirë për klubin, dhe besoj se mund të rritet si në anën sportive, edhe në atë të qytetit.
Ekipi aktualisht po lufton për të shmangur rënien nga kategoria: si përjetohet nga brenda presioni dhe çfarë mendoni se mund ta ndryshojë dinamikën?
Ekipi është ndërtuar për një situatë të ndryshme. Mendoj se u ngutën shumë me largimin e Karlos; Këtu në Shqipëri, ata kanë tendencë të bëjnë gjithçka shpejt, dhe një projekt i qartë kërkon kohë, të cilën ata nuk ta japin. Karlos ndërtoi një ekip për të luajtur nga mbrojtja. Kur e hoqën qafe, sollën një italian që është krejtësisht e kundërta e lojtarëve që kanë. Pra, është e komplikuar. Klubi duhet të gjejë një rrugë të cilën realisht nuk e di se cila është.
Çfarë lloj futbolli keni gjetur në Shqipëri dhe çfarë roli luani brenda stilit të ekipit?
Futbolli është shumë fizik. Këtu me të vërtetë mendoj se ekipi që bën më pak gabime fiton, sepse ka kaq shumë gabime për ndeshje. Roli im ishte më i rëndësishmi në ekip; kur arrita, fola me klubin dhe u thashë atyre se do të më duhej kohë për t’u bërë lojtari më i mirë, gjë që është e kuptueshme pasi kisha qenë pa ekip për tetë muaj. Fillova të luaja, dhe pas tre ndeshjesh, klubi më tha se nuk do vazhdonte më me mua.
Ke luajtur për klube të mëdha si Real Madridi dhe me Deportivon. Si reaguan njerëzit në Shqipëri kur morën vesh se do të vije dhe çfarë të pyesin më shumë për të kaluarën tënde në Spanjë?
Njerëzit në klub reaguan mirë. Pronari bëri një sforco ekonomike për të më sjellë këtu, siç nuk kishin bërë kurrë më parë klube në Shqipëri. Ai donte të kishte në ekip një ish-lojtar të Real Madridit. Në fund të fundit, futbolli këtu nuk kishte trysni, nuk kishte as media dhe as tifozë.
A ndiqet shumë liga spanjolle atje? A vinit re ndonjë respekt apo kuriozitet ndaj lojtarëve që vijnë nga La Liga?
La Liga ndiqet kudo, por siç thashë, nuk është një vend që jeton dhe merr frymë me futbollin si vendet e tjera.
Duke pasur përvojë në disa kampionate dhe vende, si do t’ia përshkruanit publikut spanjoll nivelin, intensitetin dhe konkurrencën e futbollit shqiptar?
Ne përshtatemi mirë. Nuk jemi të vetëdijshëm për nivelin që kemi në Spanjë; e kupton vetëm kur njerëzit flasin për ne jashtë vendit. Mendoj se lojtarët dhe trajnerët spanjollë janë më të mirët në botë.
Si janë seancat stërvitore atje?
Ne stërviteshim në bar artificial. Stadiumet janë amatore; nuk kisha parë kurrë diçka të tillë. Oraret janë të këqija sepse nuk ka ndriçim, me ndeshje që shpesh zhvillohen midis orës 13 dhe 15. Oraret mund t’i ndryshojnë një ditë para ndeshjes.
Në një nivel personal, çfarë ju motivon tani për të vazhduar pas kësaj periudhe të vështirë dhe si e parashikoni të ardhmen tuaj të afërt?
Ne kemi gjetur tashmë një marrëveshje me klubin për t’u larguar. Mendojmë se është gjëja më e mirë për karrierën time. Unë me të vërtetë nuk e kuptoj pse më sollën këtu si fillim. Kam luajtur vetëm tre ndeshje dhe klubi nuk ka më nevojë për mua. Ndaj finalizuam ndërprerjen e kontratës të premten dhe tashmë jemi në bisedime me disa klube për janarin. Mund të kem diçka tjetër shumë shpejt.
