Roli i ekipeve sportive në shkolla dhe efikasiteti i tyre në zbatim të projektit të K.O.K.Sh. Sa herë kemi dëgjuar të thuhet se sportet tona kolektive nuk kanë vazhdimësi? Sa herë kemi parë ekipe që mbijetojnë sezon pas sezoni, pa baza të forta?
Dhe pyetja që duhet ta bëjmë pa frikë është kjo: nga po furnizohen realisht ekipet tona?
Prej disa vitesh, projekti i Komitetit Olimpik Shqiptar për ekipet sportive në shkolla ka nisur të zbatohet me synimin e qartë për të krijuar bazën e sportit të organizuar dhe për të furnizuar ekipet zinxhir të qyteteve, veçanërisht në basketboll dhe volejboll. Por sot lind natyrshëm një pyetje thelbësore: a e ka përmbushur ky projekt qëllimin e vet?
A po dalin realisht elementë nga shkollat drejt ekipeve të qytetit?
A po krijohet një vazhdimësi e qëndrueshme mes sportit shkollor dhe klubeve?
A po shërben ky projekt si furnizues i vërtetë i ekipeve zinxhir?
Ekipet sportive në shkolla nuk janë thjesht aktivitete formale. Ato duhet të jenë filtri i parë i talentit, vendi ku fëmija zbulon pasionin dhe nis formimin sportiv. Pa këtë lidhje reale me klubet, çdo projekt rrezikon të mbetet vetëm statistikë dhe jo rezultat.
Basketbolli dhe volejbolli kërkojnë më shumë se dëshirë. Kërkojnë sistem, kohë dhe bashkëpunim. Kur kjo hallkë funksionon, klubet nuk kërkojnë më zgjidhje të shpejta, por ndërtojnë ekipe me identitet dhe vazhdimësi. Kur nuk funksionon, boshllëku ndihet menjëherë.
Pse ende flasim për mungesë elementësh të rinj?
Pse ekipet zinxhir nuk janë të qëndrueshme në çdo qytet?
A po e shfrytëzojmë maksimalisht këtë projekt apo po e lëmë përgjysmë?
Projekti i Komitetit Olimpik Shqiptar është një hap i duhur, por çdo hap ka nevojë për reflektim dhe përmirësim. Pa vlerësim real të rezultateve, pa analiza konkrete dhe pa lidhje të drejtpërdrejtë shkollë–klub, asnjë projekt nuk arrin potencialin e vet të plotë.
Nëse duam basketboll dhe volejboll të fortë nesër, duhet të kemi guximin të pyesim sot. Të analizojmë, të korrigjojmë dhe të ndërtojmë. Sepse sporti nuk ecën përpara me heshtje, por me diskutim të hapur dhe vizion afatgjatë.
Sporti nuk ndërtohet rastësisht. Ai ndërtohet me baza të forta, me sistem dhe me përgjegjësi. Dhe këto baza fillojnë nga shkolla.
Mendimi i një ish-sportisti dhe ish-trajneri.
