Trajneri Jose Mourinho mori një fitore të madhe me rezultatin 1-2 në “Camp Nou” ndaj Barcelonës. Tashmë Reali ndodhet 3 pikë larg kreut. Pas ndeshjes, ai doli në konferencë për shtyp ku u shpreh:
“Ishte një ndeshje e shkëlqyer, e nivelit të lartë, të cilën me siguri e gjithë bota e dashamirësve të futbollit ndaloi për ta ndjekur dhe nuk mbeti e zhgënjyer, me dy skuadra që luajtën për të fituar. Në rastin tonë, është më e përshtatshme të flas për lojtarët e mi sesa për lojtarët e kundërshtarit. Djemtë zhvilluan një ndeshje të jashtëzakonshme, shumë të organizuar, shumë të përqendruar dhe me shumë guxim për ta nisur lojën nga prapavija, përballë një kundërshtari që ushtron shumë presion. Patëm raste të mira për ta çuar rezultatin në 0-2 në fund të pjesës së parë.
Në fillim të pjesës së dytë patëm një situatë me Xhud dhe Kilianin, në një aksion dy kundër një. Natyrisht, Barcelona reagoi fuqishëm në pjesën e dytë, por ne ruajtëm gjithmonë qetësinë dhe organizimin. Në rezultatin 1-1, nuk e humbëm asnjëherë gjakftohtësinë. Për mua, kjo është një fitore e madhe për djemtë, kundër një kundërshtari të madh, me një arbitër që, sipas mendimit tim, zhvilloi një ndeshje shumë të mirë, dhe me një VAR që ishte në gjumë në minutën e 60-të, në një vendim që sigurisht mund të kishte ndikuar shumë në ndeshje. Një karton i kuq i pastër për Kanselon ndaj Diomande. Ndeshje e madhe, fitore e madhe dhe djemtë e meritojnë”, u shpreh fillimisht Murinjo.
A është kjo fitore një pikë kthese?
Kjo ishte një nga ato ndeshje ku mund të përfundonim tri, gjashtë ose nëntë pikë prapa. Natyrisht, nëse mbetesh nëntë pikë pas, është një goditje e rëndë psikologjike. Nëse do të ishim gjashtë pikë prapa, situata do të ishte e ekuilibruar. Të jesh tri pikë prapa është diçka tjetër, dhe mënyra se si fituam ka gjithashtu rëndësi, sepse mund të fitosh edhe me fat, duke u mbrojtur shumë. Ne fituam me qetësi dhe plotësisht me meritë.
Bernardo Silva dhe Lunin
Sa i përket Bernardos, kam thënë se ai është këtu prej pak më shumë se tre muajsh. Natyrisht, e njoh shumë mirë, por ta njohësh shumë mirë një lojtar është një gjë, ndërsa të shohësh se si përshtatet me dinamikën e një skuadre është diçka tjetër.
Grupi është shumë i fortë. Nuk do të them kurrë: ‘Kjo është skuadra ime bazë’ ose ‘Ky lojtar është tashmë titullar i padiskutueshëm’. Nuk do ta them kurrë këtë, sepse e vërteta është se kemi një skuadër shumë të mirë, të kompletuar, ku të gjithë punojnë fort. Të gjithë janë gati të luajnë. Kështu është futbolli.
Më keni bërë tashmë dy pyetje dhe asnjëra nuk ka qenë për Lunin. Por, nëse do të kishim humbur për shkak të gabimeve të Lunin, me siguri pyetja e parë ose e dyta do të ishte për të.
E vetmja gjë që i thashë Lunin para ndeshjes ishte: ‘Ti stërvitesh për të luajtur, jo për të qëndruar në stol. Shko dhe luaj!’
Ai zhvilloi një ndeshje me ekuilibër dhe qetësi të madhe. Ne kemi portierin më të mirë në botë, por sot askush nga ne nuk qau para ndeshjes sepse Thibaut nuk po luante. Grupi është i fortë dhe lojtarët janë shumë të bashkuar, edhe në momentet më të vështira.”
Ndeshjet e ardhshme
Tani kemi pesë fitore radhazi dhe kaq. Ndeshja e radhës do të jetë të dielën. Na pret një seri e mirë ndeshjesh, sepse të dielën luajmë në transfertë, pastaj luajmë sërish në transfertë të mërkurën dhe më pas kemi një tjetër ndeshje jashtë fushe të shtunën. Por vazhdojmë përpara
Valverde
Ka edhe një emër tjetër që nuk doja ta lija pa përmendur, dhe ai është Valverde, i cili luajti i dëmtuar për më shumë se 40 minuta. U dëmtua, por dëshironte të vazhdonte, i çoi forcat e tij deri në kufi dhe dha gjithçka gjatë kohës që ishte në fushë.
Aksioni që çoi te goli i dytë
Eduardo Kamavinga, ashtu si të gjithë të tjerët, është një titullar i mundshëm. Të gjithë stërviten për të luajtur. Pastaj është trajneri ai që duhet të marrë vendimin.
Ka trajnerë që, kur duan të bëjnë zëvendësime, shohin stolin dhe nuk gjejnë zgjidhje. Ka shumë trajnerë që vuajnë, sepse nuk arrijnë t’i zbatojnë idetë e tyre në fushë. Unë kam një stol të pasur me lojtarë që mund të jenë titullarë.
Camavinga zhvilloi një ndeshje të jashtëzakonshme kundër Leipzigut, por sot ishte në stol. Flick aktivizoi De Jongun, një lojtar me motor të fuqishëm në këmbë dhe me prani të fortë në fushë, ndërsa Bernardo kishte punuar shumë për 75 minuta në pozicionin e Pedrit.
Në atë moment, ndeshja kërkonte lojtarë me këmbë të freskëta, që të vazhdonin të markonin kundërshtarët dhe të dilnin në kundërsulm. Duke marrë parasysh karakteristikat e tij, si edhe faktin që kishte një karton të verdhë, Kamavinga ishte zgjedhja e duhur për të sulmuar hapësirat sa herë që të jepej mundësia.
Kundër Barcelonës, sulmuesit shpesh e kanë të vështirë të shfrytëzojnë hapësirat, sepse kur futen në thellësi, shpesh kapen në pozicion jashtë loje ose portieri është pozicionuar për ta mbuluar atë hapësirë.
Nëse lëvizja në thellësi vjen nga linja e dytë, siç bëri Kamavinga te goli dhe siç bëri Bellingham në atë situatën dy kundër një, bëhet shumë më e vështirë për kundërshtarin.
Gjithçka shkoi mirë. Ai zhvilloi një ndeshje të madhe dhe kjo ishte një fitore e merituar e të gjithë skuadrës.
A ishte kjo ndeshja më e mirë e skuadrës gjatë periudhës suaj të dytë në krye të saj?
Është gjithashtu ndeshja më e vështirë, kundër kundërshtarit me cilësinë më të lartë. Një kundërshtar që erdhi në këtë ndeshje pasi kishte regjistruar vetëm fitore në kampionat.
Për ne, kjo është fitorja e fituar me meritën më të madhe. Kemi fituar edhe me katër gola diferencë kundër skuadrave të tjera, por kjo është Barcelona dhe lojtarët tanë zhvilluan një ndeshje të shkëlqyer.
Pesë fitore radhazi
E vërteta është se jemi përmirësuar shumë në ndeshjet e fundit dhe këtë nuk mund ta mohojmë. Por kemi pasur edhe dy humbje: atë kundër Atletiko Madridit, të cilën nuk dua ta analizoj sërish, dhe atë kundër Betisit.
Ndeshja në transfertë kundër Betisit ishte ajo në të cilën krijuam më shumë raste. Humbëm raste për të shënuar kur rezultati ishte 0-0, pastaj kur ishte 1-1, humbëm një penallti dhe goli i Espí u anulua për një diferencë prej vetëm disa milimetrash.
Nuk është se luajtëm tmerrësisht keq, se skuadra nuk funksiononte si e tillë apo se grupi nuk ishte i bashkuar.
Uniteti i grupit
Grupi është shumë i fortë. Brenda tij nuk ka asnjë problem dhe po rritet gjithnjë e më shumë mirëkuptimi mes të gjithëve. Ata që nuk luajnë i mbështesin gjithmonë ata që luajnë.
Është vërtet një grup i mrekullueshëm. Grupet e bukura janë ato që qëndrojnë të bashkuara në momentet e vështira.
Kur humbëm kundër Atlético Madridit, vetëm një ditë më vonë të gjithë e kishin harruar mënyrën se si kishim humbur. E vetmja gjë që kishte rëndësi ishte fakti se kishim humbur.
Lojtarët janë të bashkuar, të qetë, punojnë fort dhe përgatiten. Siç them gjithmonë: përpara drejt ndeshjes së radhës!
Kjo është një fitore e madhe, por kur të kthehemi në stërvitje, nuk do të lejoj që lojtarët të fluturojnë me mendje në re. Nëse fitojmë sot dhe humbasim në El Sardinero, fitorja e sotme nuk do të ketë të njëjtën peshë.
Real Madridi nuk luan vetëm për të fituar në Camp Nou. Real Madridi luan për të fituar trofe dhe kampionate. Duhet të vazhdojmë përpara.
Kukureja
Kemi dy mbrojtës të majtë të nivelit të lartë, gjë që më jep mundësi ta menaxhoj situatën pak më mirë. Karreras luajti ndeshjen e fundit të mërkurën, gjë që i lejoi Kukureja të ishte i freskët, i përqendruar dhe me mendjen vetëm te kjo ndeshje.
Ai luajti kundër një lojtari të madh, por që është shoku i tij i skuadrës dhe të cilin e njeh mirë. Bëri një punë të shkëlqyer.
Unë e kuptoj vërtet se sa të mirë janë lojtarët vetëm kur i shoh nga afër, kur jam në ndeshje dhe qëndroj në vijën anësore duke i vëzhguar. Në televizor më shpëtojnë disa detaje. Kur i shoh aty, dhjetë metra larg meje, atëherë e kuptoj cilësinë e lojtarëve.
Djali, Yamal, është shumë i mirë dhe i vështirë për t’u përballuar, sepse përveçse është i talentuar, është edhe i zgjuar. Ai provoi gjithçka për ta detyruar Cucurellën të merrte një karton të verdhë, por Cucu u tregua shumë i vendosur dhe e përballoi shumë mirë situatën.
Edhe Diomande bëri një punë të shkëlqyer, duke mos i lejuar pothuajse asnjëherë Espartit apo Cancelos të krijonin epërsi numerike në situatat e lojës.
Ishte një përpjekje e shkëlqyer e të gjithë skuadrës, por ndoshta kjo ishte ndeshja më e vështirë e Cucurellës dhe ai u paraqit shumë mirë përballë një lojtari vërtet të mirë.
Fitorja e sotme ishte meritë e lojtarëve apo e trajnerit?
E lojtarëve. Kjo është jeta jonë, jeta e një trajneri. Pikërisht për këtë arsye, javë pas jave, ka trajnerë që humbasin vendet e tyre të punës.
Por kështu është futbolli dhe, në këtë rast, jam jashtëzakonisht i lumtur që gjërat janë kështu. Lojtarët e meritojnë këtë fitore.
Është shumë më e vështirë të jesh në fushë duke luajtur sesa të jesh në stol duke marrë vendime.
Jam shumë i lumtur për ta dhe për të gjithë, veçanërisht për Asencion, i cili iu nënshtrua një operacioni një javë më parë, por sot dëshironte të vinte dhe të ishte i pranishëm. Ai qëndroi pranë stolit me shokët e tij të skuadrës.
Grupi është shumë i fortë.
Mësimet nga rezultatet e dy javëve të fundit
Kam mësuar se kam një grup të jashtëzakonshëm, ku të gjithë lojtarët kanë cilësinë dhe mentalitetin e duhur për të luajtur.
Kam mësuar se në mesfushë, kombinimi i lojtarëve me karakteristika të ndryshme na jep më shumë sesa përdorimi i dy lojtarëve me karakteristika të ngjashme.
Kjo do të thotë se përpiqem ta shmang përdorimin e dy mesfushorëve qendrorë me Bernardon dhe Gylerin, ose e përdor këtë skemë vetëm në situata të dëshpëruara.
Edhe dyshja e mesfushës me të cilën e përfunduam ndeshjen e sotme, Kamavinga dhe Tçuameni, është një kombinim që e përdor vetëm në momente të caktuara të ndeshjes.
Më pëlqen ky kombinim dhe mendoj se përfiton prej tij si lojtarët e repartit ofensiv, ashtu edhe ata të prapavijës, të cilët mund ta ndërtojnë lojën më mirë.
Gjithashtu, preferoj këtë kombinim karakteristikash, sepse na jep ekuilibër gjatë mbrojtjes dhe më shumë cilësi kur kalojmë në fazën e organizimit të sulmit.
