Vitet kalojnë dhe sigurisht që njerëzit edhe mund të harrohen, por kurrsesi jeta dhe sukseset që ato që mund të kenë patur. Ne do të ndalemi sot tek një personazh I veçantë. E kemi fjalën për ish- gjimnastin por edhe ish- trajnerin e njohur Begator Bashkurti. Një figurë e plotësuar në të gjitha dimensionet dhe padyshim që edhe për ne është privilegj që ta risjellim para lexuesve tanë.
Për ta bërë në mënyrën më të mirë të mundshme një gjë të tillë, na ndihmoi një tjetër emër I mirënjohur I gjimnastikës si Artan Vukatana me një material të përgatitur për projektin “Historiku i Gjimnastikës në Shkodër”, të cilin ju ftojmë ta lexoni më poshtë:
Fëmijëria, formimi dhe fillimet sportive e Begator Bashkurtit
Begator Bashkurti lindi më 2 korrik 1955 në qytetin e Shkodrës, një qytet me tradita të pasura sportive dhe veçanërisht në gjimnastikën artistike. Që në rini u lidh me sportin e gjimnastikës, duke u formuar në traditën e klubit Vllaznia. Aftësitë teknike, përkushtimi dhe përgatitja e tij fizike e ndihmuan të bëhej një nga gjimnastët e dalluar të brezit të vet.
Më vonë kreu studimet e larta në Institutin e Kulturës Fizike “Vojo Kushi”, ku krahas formimit profesional vazhdoi edhe veprimtarinë sportive.
Karriera si gjimnast – medalja e artë e vitit 1974
Një nga momentet më të rëndësishme të karrierës së Begator Bashkurtit ishte pjesëmarrja në Spartakiadën III Kombëtare, në vitin 1974. Sipas dokumentacionit historik të gjimnastikës shkodrane, ai u rendit në vendin e katërt në klasifikimin e përgjithshëm individual të meshkujve. Në garat sipas veglave, ai u shpall kampion në unaza, duke fituar medaljen e artë.
Burimi historik veçon vështirësinë e ushtrimit të realizuar prej tij dhe kombinacionet teknike të nivelit të lartë. Ky rezultat dëshmon aftësitë sportive të Bashkurtit dhe vendin e tij ndër gjimnastët e spikatur të periudhës. Në vitin 1980 ai mori titullin “Mjeshtër i Sportit”, një vlerësim i rëndësishëm i karrierës së tij.
Nga gjimnast në trajner të Vllaznisë
Pas përvojës si sportist, Begator Bashkurti vazhdoi kontributin e tij në gjimnastikë si trajner. Në këtë detyrë ai mori pjesë në përgatitjen e ekipeve të meshkujve të Vllaznisë dhe në formimin e gjimnastëve të rinj. Një rezultat i dokumentuar lidhet me Spartakiadën V Kombëtare, tetor 1984.
Sipas historikut të gjimnastikës shkodrane, ekipi i meshkujve të Vllaznisë, me trajner Begator Bashkurtin, fitoi medaljet e argjendta në klasifikimin ekipor. Këto arritje tregojnë nivelin konkurrues të gjimnastikës së Vllaznisë dhe kontributin e trajnerëve të saj.
Periudha 1987–1992 – Trajneri i Artan Vukatanës
Një pjesë e rëndësishme e karrierës së Begator Bashkurtit lidhet me vitet 1987–1992, kur ai ishte trajneri i gjimnastit shkodran Artan Vukatana. Sipas dëshmisë personale të Vukatanës, kjo periudhë karakterizohej nga puna intensive, përgatitja teknike dhe pjesëmarrja në garat më të rëndësishme kombëtare.
Në Spartakiadën VI Kombëtare, të zhvilluar më 20–28 tetor 1989, gjimnastika artistike e Shkodrës, me trajnerë Hivzi Bushatin për femra dhe Begator Bashkurtin për meshkuj, fitoi gjithsej gjashtë medalje. Ndër rezultatet e dalluara ishin dy medaljet e arta të Artan Vukatanës në kalin me doreza dhe në hekurin gjimnastikor.
Historiku i Shkodrës dokumenton gjithashtu një medalje argjendi individuale të Vukatanës në ushtrimet e lira akrobatike dhe medalje bronzi të tij në klasifikime të tjera. Këto suksese përbëjnë një dëshmi konkrete të punës së trajnerit Begator Bashkurti dhe të nivelit të lartë të përgatitjes së sportistëve
Si sportist, trajner dhe gjyqtar ndërkombëtar, ai deklaron se ka përfaqësuar Shqipërinë në 35 aktivitete ndërkombëtare. Në vitin 1993 mori kategorinë e gjyqtarit ndërkombëtar në Bukuresht, Rumani.
Karriera akademike dhe shkencore
Begator Bashkurti zhvilloi një veprimtari të rëndësishme edhe në arsimin e lartë sportiv. Sipas CV-së së tij, gjatë periudhës 1991–2008 ushtroi detyra si pedagog dhe zëvendësrektor në institucionin e edukimit fizik “Vojo Kushi”. Në vitin 1996 fitoi gradën shkencore Doktor i Shkencave. Ai është autor i punimeve dhe artikujve shkencorë në fushën e edukimit fizik dhe sportit.
Ndër kontributet e tij përmenden:
– Teksti universitar “Gjimnastika mbi Vegla”.
– Studimi “Mbi Talentet në Sport”, i referuar në një simpozium botëror në Stamboll në vitin 2004.
– Dhjetëra artikuj shkencorë në botime periodike.
Në këtë mënyrë, përvoja e tij praktike si gjimnast dhe trajner u ndërthur me veprimtarinë shkencore dhe pedagogjike.
Vlerësimet dhe dekoratat
Në vitin 2008, Begator Bashkurti u nderua me Urdhrin “Naim Frashëri” i Artë, nga Presidenti i Republikës së Shqipërisë, Bamir Topi. Ky dekorim përfaqëson një vlerësim të rëndësishëm të kontributit të tij profesional dhe shoqëror.
Në vitin 2019, në kuadër të 100-vjetorit të Vllaznisë, ai u përfshi ndër figurat e nderuara të historisë së gjimnastikës shkodrane.
Begator Bashkurti u nda nga jeta më 4 shkurt 2008, ende pa I mbushur 53 vjeç, kur kishte shumë për të dhënë për sportin dhe jo vetëm, por kështu kishte qenë e shkruar
Trashëgimia e Begator Bashkurtit
Figura e Prof. Dr. Begator Bashkurtit mbetet e lidhur ngushtë me historinë e gjimnastikës artistike shkodrane dhe shqiptare. Ai përfaqëson një vazhdimësi të rrallë profesionale: nga gjimnasti fitues i medaljes së artë në Spartakiadën e vitit 1974, te trajneri i Vllaznisë, trajneri i ekipit kombëtar, gjyqtari ndërkombëtar dhe pedagogu universitar.
Përmes punës me sportistët dhe aktivitetit akademik, ai dha kontribut në zhvillimin e gjimnastikës dhe në transmetimin e njohurive sportive te brezat pasues. Historia e Begator Bashkurtit është pjesë e pandashme e historisë së Vllaznisë dhe e trashëgimisë së gjimnastikës shqiptare.
Begator Bashkurti ishte një “mental coach” i kohës së vet, shumë përpara se ky koncept të bëhej i njohur në sportin modern. Ai nuk përgatiste vetëm trupin dhe teknikën e gjimnastit, por edhe mendjen, karakterin dhe forcën psikologjike të tij. Ishte trajner, edukator, këshilltar dhe mik.”
Këto kujtime për Begator Bashkurtin kanë një vlerë të veçantë. Deri tani kemi folur për medaljet, kampionatet, Spartakiadat dhe karrierën e tij si pedagog. Por ajo që tregove tani na njeh me Begatorin si njeri, si edukator, si mik dhe si trajner që kujdesej për sportistët edhe jashtë palestrës.
BEGATOR BASHKURTI- Jo vetëm trajneri im, por edhe miku im
Dëshmi dhe kujtime nga Artan Vukatana, ish-gjimnast i Vllaznisë (1987–1992)
Kur flasim për Begator Bashkurtin, nuk mjafton të përmendim vetëm medaljet, titujt kampionë dhe sukseset e tij në gjimnastikë. Për mua, ai ishte shumë më tepër se një trajner i madh. Ishte një njeri i jashtëzakonshëm, një edukator, një mik dhe një personalitet që la gjurmë të thella në jetën time.
Gjatë viteve 1987–1992 pata fatin ta kem trajner. Por marrëdhënia jonë nuk ishte vetëm ajo mes një trajneri dhe një sportisti. Ishte një marrëdhënie e ndërtuar mbi besimin, respektin, miqësinë dhe mirëkuptimin.
Begatori nuk interesohej vetëm për rezultatet tona në gjimnastikë. Ai interesohej për ne si njerëz, për jetën tonë personale, për problemet, shqetësimet dhe marrëdhëniet tona shoqërore. Ai dinte të na dëgjonte, të na kuptonte, të na këshillonte dhe të na qëndronte pranë.
Sot flitet shumë për rëndësinë e psikologut në sport. Por Begator Bashkurti, shumë vite më parë, e kishte kuptuar se për të ndërtuar një sportist të madh, nuk mjafton vetëm përgatitja fizike dhe teknike. Duhet të njohësh edhe mendjen, karakterin dhe shpirtin e sportistit.
*Për mua, Begatori ishte edhe një psikolog i shkëlqyer, në kuptimin më njerëzor të kësaj fjale.* Ai dinte kur të kërkonte më shumë nga ne, kur të na jepte kurajë, kur të na këshillonte dhe kur thjesht të na dëgjonte si një mik.
Në aspektin profesional ishte jashtëzakonisht i përgatitur. E njihte shumë mirë gjimnastikën artistike, teknikën moderne dhe zhvillimet e këtij sporti. Kishte njohuri të thella dhe dinte t’ua transmetonte sportistëve me qartësi dhe profesionalizëm.
Por ajo që e bënte edhe më të veçantë ishte kultura e tij e gjerë. Begatori ishte një njeri shumë i kulturuar, me horizonte të hapura, me njohuri dhe me një mënyrë të veçantë komunikimi. Me të mund të flisje jo vetëm për gjimnastikën, por për jetën, shoqërinë dhe shumë tema të tjera.
Ai nuk na mësonte vetëm si të realizonim një element gjimnastikor. Na mësonte të mendonim, të silleshim, të respektonim të tjerët dhe të përballonim vështirësitë. Vitet kaluan, karriera ime sportive vazhdoi në drejtime të tjera, por miqësia jonë nuk u ndërpre. Ne mbetëm miq deri në fund.
Një nga kujtimet që do të mbaj gjithmonë në zemër është takimi ynë i fundit. U takuam për një kafe, së bashku me bashkëshorten e tij. Biseduam, kujtuam kohët e vjetra dhe kaluam disa çaste të bukura, siç bëjnë miqtë që i lidh një histori e gjatë. Atë ditë nuk e dinim se do të ishte takimi ynë i fundit. Sot, kur e kujtoj atë kafe, ato biseda dhe atë miqësi, e kuptoj edhe më shumë se sa i rëndësishëm ishte Begatori në jetën time.
Medaljet mbeten në historinë e sportit. Titujt shkruhen në libra dhe në arkiva. Por mirësia, kultura, miqësia dhe kujtimet që lë një njeri mbeten në zemrat e atyre që e kanë njohur. Për mua, *Begator Bashkurti nuk ishte vetëm një trajner kampionësh. Ishte një njeri që dinte të formonte njerëz.* Dhe kjo është ndoshta trashëgimia më e madhe që një trajner mund të lërë pas.
Me respekt, mirënjohje dhe mall,
Artan Vukatana
Ish-gjimnast i Vllaznisë
Nxënës dhe mik i Begator Bashkurtitv
