Një jetë e dedikuar futbollit, dashurisë së jetës së tij. “Për mua, ekzistonte vetëm futbolli. Mbaj mend që haja me një top futbolli në tavolinë dhe babi më qortonte, por kisha frikë se dikush do ta vidhte. Ishte një sëmundje”. Roberto Baggio nuk e ka harruar marrëdhënien e fëmijërisë me sportin e jetës së tij dhe, duke folur në Salone del Libro gjatë prezantimit të librit të tij ‘Luce nell’ombra’, ai shpjegoi:
“Doja të luaja futboll 24 orë në ditë, edhe të flija ishte humbje kohe. E shijoja, ishte diçka pa të cilën nuk mund të bëja. Edhe në shtëpi, goditja e një topi tenisi në korridor ishte një mënyrë për të luajtur. Nuk mund të rrija ulur”.
Sekreti i Baggio-s – “Çdo ditë që stërvitesha dhe luaja, i thoja vetes: ‘Edhe ti ishe me fat sot’. Kështu që u ushqeva me këtë. Dëmtimet dhe vuajtjet të bëjnë të rritesh. E dija: ‘Do të luaj sot, por çfarë do të ndodhë nesër?’ Ky mendim më qëndroi gjatë gjithë karrierës sime, çdo ditë ishte një dhuratë”.
Ajo penallti e mallkuar – Baggio më pas kujton atë penallti të mallkuar kundër Brazilit gjatë Kupës së Botës ’94: “Kur shkoj në shtrat, nëse bie menjëherë në gjumë, nuk mendoj për të, por nëse për ndonjë arsye nuk mundem, atëherë mendimet e mia kthehen në atë ditë. Dhe i them vetes: ‘Imagjino sikur të kishte mbaruar ndryshe, sa e mrekullueshme do të kishte qenë”.
