Nga Ivan Zazzaroni*
Nuk fitove, provo përsëri… Italia provoi sërish, por dështoi të kualifikohej në Botëror. Si katër vite më parë, duke luajtur me koherencën tonë (moskualifikimi në fazën finale të Botërorit na vjen natyrshëm që nga viti 2018), Paolo Zampolli riktheu idenë e “ripeshkimit” të Italisë, këtë herë në vend të Iranit.
E bëri me një grimë besueshmërie, duke qenë shumë pranë Trump. Biografët tregojnë se ishte ai, djali i shpërndarësit të Hasbro, investitor në pasuri të paluajtshme, ish-agjent modelesh dhe mik i Epstein, që prezantoi Melanian me presidentin e SHBA-ve. Tani, a është e mundur që Donald Trump të mos i bëjë një nder, edhe pse Italia sapo ka dalë nga zemra e tij?
Përhapja e lajmit, e konfirmuar nga vetë Zampolli, trazoi menjëherë televizione, radio dhe rrjetet sociale. Jemi një popull oportunistësh, ëndërrimtarësh të zhgënjyer dhe naivësh; pak rëndësi ka nëse hipoteza për t’ia zënë vendin Iranit, në rast se ky i fundit vendos të mos marrë pjesë, është konkrete.
Mendoni çfarë tragjedie, nëse do të ishte vërtet e mundur të shkonim në Amerikë nga qershori deri në mesin e korrikut. Kemi një federatë të shkatërruar nga Zenica, një trajner të dorëhequr, kreun e delegacionit Buffon që 48 vjeç ka filluar të besojë tek alienët, praktikantin Bonucci që sugjeron Guardiolën (e paguan ai), dy kandidatë për presidencën federale, një numër lojtarësh, edhe të kombëtares, të alarmuar nga zërat për frekuentimin e eskortave mes 19 dhe 25-vjeçare dhe avokatët e tyre në gjendje “lufte”.
Dhe pushimet e familjeve të kampionëve, të planifikuara prej muajsh mes Ibizës, Formenterës dhe Costa Smeralda. Kush ua shpjegon grave dhe të dashurave që në këtë periudhë kanë gjëra të tjera në mendje?
E vetmja e vërtetë është se Zampolli ka prekur dobësitë tona, duke arritur madje të na ndajë: nga njëra anë ata që mbrojnë meritën sportive (ministri Abodi, presidenti i CONI-t, Buonfiglio) dhe nga ana tjetër ata që do të shkonin në shtëpinë e Trump edhe me kushëririn e tij në stol dhe masazhatorin si trekuartist, rol që na mungon nga viti 2010.
Çfarë mendoj? Që sportiviteti duhet të mbizotërojë gjithmonë. Prandaj le të shkojë kush e meriton. Inteligjenca artificiale na kujton se “sportiviteti i vërtetë qëndron te respekti, integriteti dhe aftësia për të nderuar kundërshtarin, duke e kthyer konkurrencën në një mësim jete”. Fjalë të arta…
Në çdo rast, Infantino, nëse vërtet do të mbeteni në numër tek (pra Irani refuzon të marrë pjesë në Botëror), na bëni një shenjë.
* Drejtor i “Corriere dello Sport”
